Baterie niklowo-kadmowe zostały wynalezione ponad 100 lat temu. Było to otwarte źródło prądu, w którym gazy uwalniane podczas pracy bez przeszkód wydostawały się do atmosfery. W tamtych czasach akumulatory te nie były rozpowszechnione, ponieważ ich produkcja była kosztowna.
Drugie narodziny akumulatorów niklowo-kadmowych miały miejsce po wojnie, w 1947 r., kiedy ich cena znacznie spadła. Stały się one hermetycznie zamknięte, nie uwalniając szkodliwych gazów, lecz rekombinując je wewnątrz.
Akumulatory niklowo-kadmowe do elektronarzędzi
Akumulatory niklowo-kadmowe mogą pracować praktycznie w każdych warunkach. Należy pamiętać, aby przechowując narzędzia akumulatorowe, trzymać je w suchym miejscu i nie zostawiać w pełni rozładowanego akumulatora.
Tylko one mogą być ładowane w „minusowych” temperaturach otoczenia. Przy prawidłowym użytkowaniu wytrzymują ponad tysiąc cykli ładowania/rozładowania i łatwo odzyskują swoją pojemność nawet po długim okresie przechowywania. Mają one jednak istotną wadę – małą pojemność i duże rozmiary. Przez długi czas uniemożliwiało to produkcję wydajnych narzędzi profesjonalnych na bazie takich akumulatorów.
Akumulatory niklowo-wodorkowe do elektronarzędzi
Akumulatory niklowo-wodorkowe (Ni-MH) zostały zaprojektowane w celu zastąpienia akumulatorów niklowo-kadmowych. Ich rozwój rozpoczął się w latach 70., ale związki chemiczne potrzebne do stworzenia tych baterii zostały odkryte 10 lat później. Obecnie ten rodzaj akumulatorów stopniowo zastępuje starsze baterie – akumulatory niklowo-kadmowe.
Akumulator litowo-jonowy do elektronarzędzi
Akumulator litowo-jonowy jest jednym z najstarszych i niezawodnych. Niestety, geniusz naukowy ich twórcy, dawno wyprzedził istniejącą technologię produkcji, a od powstania pomysłu do pojawienia się na rynku pierwszych baterii litowych minęło ponad pół wieku.